Децата се нашето најголемо богатство, нашата иднина и смислата на секојдневниот живот. Тие носат радост, искреност и чиста љубов што не може да се спореди со ништо друго. Во нивните очи се одразува надежта за подобар свет, а во нивните соништа се кријат сите можности што допрва треба да се реализираат.

Нашата одговорност како возрасни е да им обезбедиме сигурност, љубов и правилно воспитување. Со секој збор и акција го градиме нивниот карактер и ги учиме како да бидат добри луѓе. Инвестирањето во децата не е само грижа за нивната сегашност, туку и основа за посветла иднина.

Кога ги слушаме, ги поддржуваме и ги водиме со љубов, всушност инвестираме во светот што доаѓа. Затоа, да ги слушаме, да ги негуваме и да ги цениме децата - бидејќи тие се навистина нашето најголемо богатство.

Сите функционери да ги запишуваат своите деца во јавното здравство и образование е идеја која често се појавува како начин да се подобри квалитетот на тие системи. Логиката е едноставна: ако носителите на одлуки лично ги користат јавните услуги, ќе имаат поголем мотив да ги унапредуваат и да инвестираат во нив.

Од една страна, ова може да придонесе за поголема одговорност, транспарентност и еднаквост. Јавното здравство и образованието би добиле поголемо внимание, а можеби и побрзи реформи, бидејќи директно би ги засегале оние што управуваат со нив.

Од друга страна, ваква мерка отвора прашања за личните слободи и правото на избор. Секој родител, без разлика на функцијата, има право да одлучи што смета дека е најдобро за своето дете. Наместо присила, некои би рекле дека подобар пристап е системите да се направат толку квалитетни што сите, вклучително и функционерите, природно би ги избирале.

На крај, суштината е во тоа да се изгради доверба и квалитет во јавните услуги, така што тие ќе бидат прв избор за сите граѓани, без потреба од задолжителни мерки.